Πάντα επίκαιρος

Αντιγράφω από τον πάντα επίκαιρο Βασίλη Ραφαηλίδη και την Κωμικοτραγική Ιστορία του Νεοελληνικού Κράτους 1930-1974

«Κανείς ζητιάνος δεν μπορεί να είναι υπερήφανος. Τότε εμείς γιατί είμαστε εθνικά υπερήφανοι, αφού μονίμως εξαρτούμε την υπαρξή μας ως κράτους απο τα δάνεια; Μα, διτότι καποιος πρέπει να φάει υπερηφάνως αυτά τα δάνεια. Αν ήταν τόσα πολλά ώστε όλοι οι Έλληνες να τρώμε χωρίς να δουλεύουμε, τότε θα ομονοούσαμε και η εθνική ομοψυχία θα αποκαθίστατο αυτομάτως διά της εθνικοποιημένης μάσας, που συνιστά την ελληνική εκδοχή του ελληνικού σοσιαλισμού. Τώρα όμως, που τα δάνεια δε φτάνουν για να τρώμε όλοι, πρέπει να τρώμε με βάρδιες. Αυτό το νόημα έχει η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Ενώ οι μισοί χωνεύουν, οι άλλοι μισοί τρων. Και όσοι δεν καλούνται στο μεγάλο φαγοπότι, αρχίζουν να ουρλιάζουν για τους κλέφτες, μέχρι να φοβηθούν οι κλέφτες και να τους πάρουν μαζί τους σε καμιά κυβέρνηση κλεπτικού συνασπισμού για να φαν κι αυτοί επιτέλους και το βουλώσουν. Δε μιλάν με γεμάτο στόμα, λεν οι μαμάδες. Το λέει επίσης ηκαι η μαμά Αμερική»

Δουλειά ή Διακοπές;

Το δεύτερο θα μου πείτε ειδικά αν είναι Αύγουστος. Πιο είναι όμως το όριο;

Πήρα τηλέφωνο σήμερα γνωστό εκδοτικό που κάνει και διακίνηση-χονδρεμπόριο για λογαριασμό τρίτων και ο τηλεφωνητής του έλεγε ότι θα είναι κλειστός 3 με 23 Αυγούστου!!!

Είναι δυνατόν να θέλεις να κάνεις διακίνηση προϊόντων και να κλείνεις ένα μήνα; Θα μου πείτε πια διαφορά της διακίνησης από το απλό εμπόριο ή άλλων υπηρεσιών. Υπάρχει, γιατί διακίνηση και χονδρεμπόριο σημαίνει ότι η βασική υπηρεσία που παρέχεις είναι η αμεσότητα διάθεσης και αποστολής προϊόντων τα οποία για να τα βρεις διαφορετικά θα πρέπει να επικοινωνήσεις με τον ίδιο τον παραγωγό (εκδότη) ο οποίος συχνά δεν παρέχει δυνατότητα διακίνησης. Εντάσσεται στα επαγγέλματα που παρέχουν υπηρεσίας μεταφοράς, φανταστείτε να πάρετε έναν courier τηλέφωνο και να σας πει ότι τον Αύγουστο θα είναι κλειστά και το δέμα σας θα πάει μετά από ένα μήνα!!!

Τι υπηρεσία μου προσφέρει λοιπόν αυτή η εταιρία; Τι θα μου πουλήσει ο πωλητής της όταν θα γυρίσει από τις διακοπές τον Σεπτέμβριο; Και γιατί να τον προτιμήσω;

Θα μου πείτε… έλα μωρέ κι εσύ, υπερβάλεις… Μπορεί, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά στο αν θα προτιμήσεις μια εταιρία ή τον ανταγωνιστή της.

Ebooks υπερβολές(?)

Από το 2003 διαβάζω ανελλιπώς κάθε άρθρο που βγαίνει για τα ebooks (χωρίς καμία υπερβολή). Είμαι ίσως από τους πρώτους στην Ελλάδα που αγόρασε ebook reader (πολύ πριν φέρουν ένα από αυτά εδώ επίσημα).

Πραγματικά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να γράφεται τόση μπουρδολογία παγκοσμίως και προς τι ο τόσος πανικός. Πάντα θα υπάρχουν εξελίξεις σε όλες τις αγορές, πάντα θα υπάρχουν επαγγέλματα που κλείνουν γιατί τους πρόλαβε η εξέλιξη (οσο κι αν με πονάει αυτό που λέω ως εκδότης και βιβλιοπώλης).

Θα ήθελα λοιπόν να συμβάλλω κι εγώ σε όλη αυτή την μπουρδολογία με λίγες παρατηρήσεις πάνω σε μερικές απόλυτες απόψεις που διατυπώνονται:

Α. Τα ebooks θα αντικαταστήσουν τα βιβλία.

Μπορεί (και καλό θα είναι) να αντικαταστήσουν ένα μεγάλο μέρος για εναν βασικό λόγο. Το κόστος διαχείρησης και διακίνησης του φυσικού βιβλίου είναι πραγματικά τεράστιο.

Β.Η αγορά του φυσικού βιβλίου θα καταστραφεί όπως έγινε με την μουσική.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ CD. Υπάρχει μια βασική διαφορά. Το βιβλίο είναι αυτόνομο, δεν χρειάζεται κάποια συσκευή για να "παίξει" όπως το cd που ήταν ο μεσολαβητής. Θα μου πείτε και εδώ το βιβλίο είναι ο μεσολαβητής του κειμένου Όχι μόνο, είναι και αυτό που μας δίνει τη δυνατότητα να το διαβάσουμε. Θέλω να πω ότι η άμεση σύγκριση με το CD είναι εξ' αρχής λανθασμένη.

Γ.Η αίσθηση του ebook δεν είναι η ίδια με του βιβλίου.

Όντως, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χειρότερη, απλά είναι διαφορετική. Μου αρέσει πολύ όταν πιάνω μια ωραία έκδοση στα χέρια του και τη χαιδεύω και την στριφογυρνάω και την μυρίζω αλλα με εκνευρίζει όταν διαβάζω τα απομνημονεύματά του Μακρυγιάννη στο κρεβάτι και έχω και τη συντροφό μου να με βοηθάει να μην πιαστούν τα χέρια μου.

Δ.Οι εκδότες θα πεθάνουν γιατί πλέον όποιος γράφει κάτι θα το ανεβάζει απ'ευθείας και θα καρπώνεται μόνος του τα έσοδά.

Πολύ πιθανόν και πολύ εύκολο να γίνει (και ήδη γίνεται). Ο εκδότης όμως κάνει και μια δουλειά που δεν είναι εμφανή στον καταναλωτή. Κάνει τη χαμαλοδουλειά, το "backoffice", στηρίζει δηλαδή το έργο σε ότι αφορά το marketing, τα λογιστικά και πολλά που δεν φαντάζεται ο υποψήφιος συγγραφοεκδότης. Θα μου πείτε αυτά μπορεί να τα κάνει ενα site που θα καθιερωθεί και θα διαχειρίζεται τα έργα. Πιθανόν, μέχρι στιγμής όμως η πρακτική δεν έχει αποδείξει κάτι τέτοιο. Επίσης ο εκδότης δρα ως "εγγυητής" του ονόματος που εκδίδει άλλα και ως σημείο αναφοράς. Δηλαδή γίνεται ένα φιλτράρισμα των έργων προκειμένου να αποκλεισθούν αυτά που δεν αξίζουν, κάτι που είναι δύσκολο να γίνει online. Φυσικά αυτό χωράει πολύ συζήτηση, "γιατί αυτά όλα αυτά που βγαίνουν αξίζουν?" θα μου πείτε. Επίσης είναι αυτός στον οποίο αναφέρονται πολλοί καταναλωτές προκειμένου να βρουν κάποιον να εμπιστευτούν για τις αναγνώσεις τους, σκεφτείτε... δεν έχετε στο μυαλό σας οταν αγοράζετε ένα βιβλίο ενός εκδότη οτι αυτός είναι καλός ή αυτός ειδικεύεται σε αυτό το θέμα;

Ενα πράγμα πρέπει να προσέξουν οι επικριτές των ebooks: Οταν ενα πράγμα συζητείται πολύ είναι σίγορυρο οτι θα γίνει. Όπως και οι θιασώτες τους, ότι υπάρχουν άπειρα αντίστοιχα παραδείγματα εξέλιξης που όχι μόνο δεν εφαρμόστηκαν αλλά ούτε που τα θυμόμαστε

Σε αναμονή λοιπόν των εξελίξεων

Τι είναι η συγγραφή ενός βιλίου

"Η συγγραφή ενός βιλίου είναι οργάνωση τάξης από δύο αταξίες. Η μία είναι στο μυαλό μας, η άλλη είναι έξω μας. Και παράγεται μια νέα τάξη, που μπορεί να είναι μια νέα αταξία."
Χρίστος Γεωργούσης (συγγραφέας & φίλος. )

Απόφαση για το "ΖΙγκ Ζαγκ στις Νερατζιές"

Αντιγράφω απο το newsletter του Κέδρου:

ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ Η ΕΡΣΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ Κ.ΠΛΕΥΡΗ

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθμόν 383/2009 απόφασή του δέχθηκε την αίτηση ανακλήσεως που υπέβαλλε η συγγραφέας Έρση Σωτηροπούλου κατά της υπ’ αριθμόν 511/2008 αποφάσεως του ιδίου δικαστηρίου που διέτασσε την προσωρινή απόσυρση του μυθιστορήματός της «Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές» από τις σχολικές βιβλιοθήκες.

Το βιβλίο μπορεί να βρίσκεται ελεύθερα πλέον στις σχολικές βιβλιοθήκες.

Δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της συγγραφέως,

Νίκου Σκούτα

«Είναι μία απόφαση που δικαιώνει τη συγγραφέα, μα κυρίως που αποκαθιστά την τρωθείσα τιμή της δικαιοσύνης στη δίκη αυτή. Παράλληλα, διακηρύσσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την προστασία θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματός μας που σχετίζονται με την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία και την ανάπτυξη της τέχνης, την ελευθερία της πρόσβασης σε έργα τέχνης, το δικαίωμα στην ελεύθερη καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία και στην ελεύθερη έκφραση των στοχασμών. Αναφέρεται εμφατικά στην προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας, τόσο της συγγραφέως, όσο και του δικαιώματος της προσωπικότητας των αναγνωστών στην ελεύθερη ανάγνωση του βιβλίου.

Είναι ένα μικρό φως αισιοδοξίας ότι ο σκοταδισμός θα συναντιέται κάποτε μόνο ως έννοια, στα λεξικά που υπάρχουν στις σχολικές βιβλιοθήκες, όπου θα βρίσκεται και πάλι το βιβλίο της Έρσης Σωτηροπούλου.»

Γιατί δεν μπορώ να μάθω όταν διαβάζω ηλεκτρονικά??

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι είμαι fan την τεχνολογίας και ίσως από τους λίγους που διαβάζουν βιβλία ηλεκτρονικά είτε κατευθείαν από τον Η/Υ είτε μέσω ενός e-reader που έχω (γι’ αυτό λεπτομέρειες σε άλλο post, ακόμα είμαι σε περίοδο testαρίσματος.)
Bρήκα λοιπόν, την τελευταία φορά ένα παλιό βιβλίο τεχνικό σε pdf μορφή και ξεκίνησα το διάβασμα. Έλα όμως που δεν μπορούσα να μάθω αυτά που διάβαζα,, μάλλον θα το έλεγα καλύτερα ότι αποπροσανατολιζόμουν. Αρχικά με εκνεύριζε που δεν μπορούσα να σημειώσω πάνω του, αλλά το χειρότερο ήταν ότι με το συνεχές back και forward «έχανα την μπάλα» στο νόημα. Θα μου πείς, αυτό δεν συμβαίνει και στο φυσικό βιβλίο; Προφανώς αλλά έχω πολύ καλύτερη την αίσθηση του που βρίσκομαι, πόσο έχω ακόμα, τι έμαθα, και όταν νοιώθω ότι δεν έμαθα και γυρίζω στις πίσω σελίδες δεν χάνω την αίσθηση του που είχα μείνει το οποίο και παθαίνω με τις ηλεκτρονικές συσκευές διαβάσματος.
Τι φταίει λοιπόν; ο ηλεκτρονικός τρόπος ή το ότι απο μικρός έχω μάθει να εκπαιδεύομαι μέσω του φυσικού βιβλίου; Θα δείξει μάλλον στις νέεες γενιές...

Τα ebooks βοηθάνε στην πώληση βιβλίων?

ΙΣΩΣ ! Καθώς βοηθούν στην ανάπτυξη της ανάγνωσης.
link

Λίγο αγαπημένος Λειβαδίτης

......

Λοιπόν; Τι σημασία έχουν πια όλα αυτά! Τόσα λόγια, τό-
σα ονειρα, τόσοι δρόμοι (για να πας που;)
Συχνά μισήσαμε ως το θάνατο ή άλλοτε αγαπήσαμε ως
τον εξαγνησμό
η περιφάνια μας έκανε, καμιά φορά, να κλάψουμε, ο εγωι-
σμός
πολλά να στερηθούμε, ο φόβος μήπως αποτύχουμε, η αί-
σθηση του ανεκπλήρωτου
όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες, που
σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωναν ως το άπειρο
τον ελάχιστο ευατό μας....

Και δεν είδαμε τίποτα απ'τον απέραντο κόσμο!

.....

Λειβαδίτης Τάσος

Ο Κομμουνισμός πέθανε...ζήτω ο Κομμουνισμός

...τα βιβλία του Καρλ Μαρξ πωλούνται σήμερα περισσότερο από ποτέ...

ert.gr

Οταν το χιούμορ σπάει κόκαλα...

Σας γκρινιάζουν για τις τιμές; Ξαναδείτε το

"No such thing as price pressure
Your sales force and your customers may scream that you need to lower your price.
It's not true.
You need to increase your value. If people don't want to pay, it's because you're not delivering enough value for the money you're charging.
You're not selling a commodity unless you want to."
Seth Godin

Για τις μεταφράσεις

Η μετάφραση είναι σαν τη γυναίκα:
..ή πιστή θα είναι, ή ωραία....

(ξέρω, ξέρω. "Τι είναι αυτά που γράφεις, θες να πείς οτι όλες εμείς οι όμορφες είμαστε άπιστες? ή μήπως δεν είμαστε όμορφες?!!!!")

Όταν το βιβλίο είναι η αφορμή

Μερικές φορές εκεί που νομίζεις ότι ο κόσμος αποξενώνεται, αποτραβιέται ή αφιερώνει το χρόνο του σε ανούσια πράγματα, έρχονται κάποια γεγονότα που σου ανατρέπουν αυτό το ζοφερό σκηνικό.
Περίμενα στον Ηλεκτρικό κρατώντας μια σακούλα που περιείχε το νέο μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη «Παλιά πολύ παλιά». Αφού λοιπόν ήρθε το τρένο και στρογγυλόκάθισα, έκανα να βγάλω το βιβλίο από τη σακούλα. Δεν πέρασαν δύο δευτερόλεπτα και ακούω τον απέναντι μου. «Συγγνώμη είναι καλό αυτό που διαβάζετε;» Πρώτη έκπληξη καθώς δεν περίμενα να μου πιάσουν ποτέ συζήτηση στον Ηλεκτρικό και ειδικά για το τι διαβάζω. «Δεν γνωρίζω ακόμα» του απαντώ «αλλά ο συγγραφέας είναι πολύ καλός». «Α κάπου τον ξέρω νομίζω..πως λέγεται;» μου απάντησε προσπαθώντας να διακρίνει τον συγγραφέα. Του γυρνάω το εξώφυλλο για να το δει καλά και του λέω «Μάρκαρης, ένας από τους καλύτερους Έλληνες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων» Και τότε ήρθε η δεύτερη έκπληξη. Πετάγεται άλλος κύριος από την απέναντι πλευρά των καθισμάτων. «Τον ξέρω είναι πολύ καλός, χθές δεν βγήκε το βιβλίο;» Τρίτη έκπληξη, ξέρουν και πότε ακριβώς βγήκε το βιβλίο??!!! «Μάλιστα του απαντώ» λίγο σαστισμένος. Η συζήτηση συνεχίστηκε για λίγο χωρίς άλλη έκπληξη αλλά η ικανοποίηση ότι υπάρχουν ακόμα βιβλία και συγγραφείς που προκαλούν τη συζήτηση έμεινε για πολύ ώρα.

Library-A-Go-Go book-lending machine

Μήπως πρέπει να βάλουμε απο ένα τέτοιο σε κάθε σταθμό Μετρό και Ηλεκτρικού μπας και διαβάσει κανείς;;
Link

Πρόσκληση

Τη Δευτέρα 26 Μαΐου και ώρα 20:00 είστε όλοι καλεσμένοι στο βιβλιοπωλείο μας.

Ο Βασίλης Πέρρος αν καταφέρει να επιβληθεί της μουσικής που θα παίζει και του κρασιού που θα μας ποτίζει θα προσπαθήσει να μας πει για τις εμπειρίες του στο Βόρειο Ιράκ το ‘92 ως μέλος της ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ, τις οποίες και κατέγραψε –άκρως επιτυχημένα κατά την ταπεινή μας γνώμη- στο νέο του βιβλίο

Η καλύτερη στιγμή...

Αναρωτιόμουν πια είναι η καλύτερη στιγμή στην όλη επαφή μου με τα βιβλία, από την δημιουργία τους μέχρι την πώληση τους και ανακάλυψα ότι είναι δύο:

Η πρώτη είναι όταν σου έρχεται μια κούτα με νέα βιβλία και την ανοίγεις. Ισως παραπέμπει στα παιδικά χρόνια και τα άνοιγμα των δώρων (να θυμηθώ να «ξεσκονίσω» το ράφι της ψυχολογίας).

Η δεύτερη, όταν πετυχαίνω να συνδυάσω την επιθυμία του πελάτη με τον σωστό τίτλο. Παράλληλα, αυτή είναι και η χειρότερη αν δεν πετύχει.

Λογοτεχνικά βραβεία Διαβάζω

Βραβείο ποίησης. Γιώργος Γιώτης, Χρονογραφία, εκδόσεις Στιγμή

Βραβείο δοκιμίου. Παναγιώτης Μουλλάς, Ο χώρος του εφήμερου: Στοιχεία για την παραλογοτεχνία του 19ου αιώνα, εκδόσεις Σοκόλη

Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου. Βασιλική Νευροκοπλή (κείμενο), Νικόλας Ανδρικόπουλος (εικονογράφηση), Αν τ΄αγαπάς ξανάρχονται, εκδόσεις Λιβάνη

Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά. Βασίλης Παπαθεοδώρου, Χνότα στο τζάμι, εκδόσεις Κέδρος

Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα. Κατερίνα Ηλιοπούλου, ο Κύριος Ταυ, εκδόσεις Μελάνι.

Βραβείο διηγήματος. Νίκη Χατζηδημητρίου, Υποφωτισμένο:Διηγήματα και άλλα, εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Βραβείο Μυθιστορήματος. Γιώργος Παναγιωτίδης, Ερώτων και Αοράτων, εκδόσεις Γαβριηλίδης.

Η καλύτερη διαφήμιση βιβλιοπωλείου

Σε ενίσχυση της έντυπης μορφής του βιβλίου στον "πόλεμο" που έχει ανοιχτεί με τα ebooks καταθέτω την όντως ευφυέστατη αυτή διαφήμιση ενός βιβλιοπωλείου

Είναι όλα ροζ;

Έλεγα από αυτό το blog να μην σχολιάσω βιβλίο, για διάφορους λόγους και ούτε πρόκειται να το κάνω επί της ουσίας. Όμως ο νέος τίτλος της Παυλίνας Νάσιουτζικ «Κάψτε τα Νυφικά» με προκαλεί. Και δεν με προκαλεί για το περιεχόμενο το οποίο μπορεί να είναι καταπληκτικό, αλλά για το περιτύλιγμα. Πιστεύω ότι είναι ένα μάθημα marketing αλλά και μια απόδειξη της ένταξης του βιβλίου στην ίδια κατηγορία με τα άλλα προϊόντα (τρόφιμα, καλλυντικά, ρούχα κ.α.) τουλάχιστον όσον αφορά την αντιμετώπισή του στην αγορά.
(α) Ξεκινάμε με το εξώφυλλο. Ροζ χρώμα που σκοπό έχει να θέλξει αποκλειστικά το ένα από τα δύο φύλα.
(β) Φωτογραφία που ενισχύει το καμπανάκι που χτυπάει κατευθείαν στα πρότυπα με τα οποία έχει ανατραφεί το γυναικείο φύλο στον Δυτικό κόσμο –μια νύφη- .
(γ) Τίτλος που έρχεται να λυτρώσει ίσως από το άγχος που πιθανόν να έχει δημιουργήσει η φωτογραφία της νύφης (ανάλογα την ηλικία και την οικογενειακή κατάσταση της ενδιαφερομένης): «Κάψτε τα Νυφικά»
Αν ήμουν γυναίκα ανεξαρτήτως παιδείας, ανατροφής, ηλικίας δεν υπήρχε περίπτωση να μην το κοιτάξω και να το πιάσω στα χέρια μου. Και δεν το λέω υποτιμητικά ή υπεροπτικά, αντίθετα πιστεύω ότι η άντρες είμαστε πιο εύκολοι σε τέτοιου είδους marketing tricks –βάλτε στη σειρά 10 εξώφυλλα από τα οποία το ένα να έχει ένα προταγμένο, ημικαλυμμένο, γυναικείο μπούστο και ελέγξτε που πέφτει πρώτα το μάτι σας!-
Συγχαρητήρια λοιπόν στο δημιουργικό του Λιβάνη και κρίμα που στη χώρα μας δεν έχουμε στατιστικά πωλήσεων για να μάθουμε πως θα πάει.

Υποψήφια για πρωτεύουσα Βιβλίου η Αθήνα

"Την ανάδειξή της σε Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου για το 2010 διεκδικεί η Αθήνα, η πρωτεύουσα της Ελλάδα. Ήδη, οι αρχές της ελληνικής πρωτεύουσας έχουν υποβάλει τη σχετική αίτηση στην αρμόδια επιτροπή της UNESCO. Παρουσιάζοντας την υποψηφιότητα της πόλης, ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, δήλωσε ότι η Αθήνα αλλά και η Ελλάδα στο σύνολό της έχουν πολλά να προσφέρουν σε ότι αφορά το βιβλίο. "Έχουμε πλούσια εκδοτική παραγωγή. Κάθε χρόνο εκδίδονται περισσότερα από 4.500 νέα βιβλία, εκ των οποίων τα 1.000 είναι μυθιστορήματα. Έχουμε, επίσης, ένα καλά αναπτυγμένο δίκτυο βιβλιοθηκών", δήλωσε ο αωτιδήμαρχος.

Τον Ιούλιο η ανακοίνωση του νικητή

Πρώτη Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου ανακηρύχθηκε από την UNESCO η Μαδρίτη, ενώ φέτος τον τίτλο έχει το Άμστερνταμ και του χρόνου θα τον πάρει η Βηρυτός.

Η επιλογή γίνεται με βάση το πρόγραμμα κάθε πρωτεύουσας για την προώθηση του διαβάσματος και των βιβλίων.

Η Αθήνα σκοπεύει να διοργανώσει ένα παγκόσμια συνέδριο λογοτεχνίας, διάφορα λογοτεχνικά φεστιβάλ και αρκετές άλλες εκδηλώσεις, σε περίπτωση που ανακηρυχθεί τελικά Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου για το 2010.

Η ανακήρυξη του νικητή θα γίνει τον προσεχή Ιούλιο."

ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ. Τι μπορείτε να κάνετε σε μία είδηση για να νιώσετε καλύτερα (συγγνώμη που δεν πρόλαβα την πρωταπριλιά)