Ζεστό – ζεστό από το τυπογραφείο

Όσο λάτρεις κι αν είμαστε του ψηφιακού κόσμου, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε με τίποτα την αίσθηση να παίρνεις στα χέρια σου μια καινούρια έκδοση με την αίσθηση π.χ. να φτιάχνεις ένα ebook ή ένα template ενός site. Η κύρια διαφορά είναι ότι στην πρώτη περίπτωση παρεμβαίνει και μια άλλη αίσθηση από την οποία πάσχει μέχρι τώρα ο ψηφιακός κόσμος (δεν ξέρουμε στο μέλλον τι θα γίνει), κι αυτή είναι η αφή.
(Με αφορμή την έκδοση ενός νέου σχολικού βοηθήματος Φυσικής)

Μην εξυπηρετείτε τον πελάτη!

(λίγο marketing ακόμα)
Προφανώς δεν θα έχετε ακούσει πολλές φορές αυτή τη συμβουλή από μάρκετινγκ γκούρουζ. Και καλά κάνουν και δεν τη λένε, αλλά αν προστεθεί στη συνέχεια η λέξη άμεσα (όλη μαζί: μην εξυπηρετείτε τον πελάτη άμεσα) και κάτω από ορισμένες προϋπόθεσης μπορεί να σας αποβεί προσοδοφόρο. Εξηγούμαι. Έστω ότι έχετε ένα κατάστημα στο οποίο μπαίνει τρέχοντας ο πελάτης και ζητάει κάτι συγκεκριμένο. Αν το έχετε του το δώσετε και φύγει, μπράβο σας, καταφέρατε να τον εξυπηρετήσετε. Δεν εξυπηρετήσατε ιδιαίτερα όμως τα κέρδη του μαγαζιού σας. Προσπαθήστε να το καθυστερήσετε λίγο έως του σημείου στο οποίο δεν θα εκνευριστεί να φύγει και βεβαίως χωρίς να δυσανασχετεί. Π.χ. πείτε του «μισό λεπτό» και κάντε πως ψάχνετε ενώ ξέρετε που βρίσκεται το ζητούμενο.
Τι θα σας αποφέρει αυτό; Λίγα λεπτά χαζολογήματος του πελάτη. Θα δει τριγύρω του τι υπάρχει και πιθανόν να εντοπίσει κάτι που θα του προκαλέσει το ενδιαφέρον και προβεί σε περαιτέρω αγορές. Αυτός και είναι ο σκοπός της μικρής αυτής καθυστέρησης. Προσοχή και πάλι όμως γιατί τα όρια είναι λεπτά και μπορεί να «επιτύχετε» το αντίθετο από αυτό που ζητάτε…

Να κλάψω ή να χαρώ;

Οταν διαβάζω τέτοιες ειδήσεις δεν ξέρω τι να κάνω.
Ως κάτοχοι φυσικού και ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου από τη μία μάλλον πρέπει να στεναχωρηθώ γιατί κλείνουν τα φυσικά βιβλιοπωλεία για χάρη των online και από την άλλη πρέπει να είμαι χαρούμενος γιατί αυξάνονται οι πωλήσεις μέσω διαδικτύου.
Μήπως τελικά κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος; Μήπως πρέπει να κοιτάμε αν ανεβαίνουν ή πέφτουν οι πωλήσεις βιβλίων αντί να κοιτάμε τον τρόπο που αυτά πωλούνται;
Σίγουρα δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο καθώς πλήττει μια οικονομική ομάδα, αλλά αν εστιάσουμε μόνο σε αυτό στο τέλος θα πέσει όλη η …αγορά

Προσοχή στους οδηγούς της εταιρίας σας.

Μια εταιρία πρέπει να προσέχει το προσωπικό που προσλαμβάνει σε όλο το εύρος της ιεραρχίας…από τον υποθετικά “ασήμαντο” οδηγό μέχρι τον chief - head – super - great – fantastic executive manager. Κι αυτό γιατί όλα μετράνε στο προφίλ που βγάζει προς τους πελάτες της. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον τον εκδότη (τι άλλο παράδειγμα θα μπορούσαμε άλλωστε να πάρουμε). Ο βιβλιοπώλης βλέπει αρχικά τον πωλητή του εκδότη – πρώτη εντύπωση- και αφού συμφωνήσουν να συνεργαστούνε βλέπει σε τακτή βάση τον οδηγό του εκδότη. Κι εδώ είναι που θέλω να καταλήξω. Αν ο οδηγός που έρχεται είναι ένας κακομούτσουνος, κακοδιάθετος, ατσούμπαλος άνθρωπος, τότε κατά 90% η εταιρία στην οποία δουλεύει –ο εκδοτης στην περίπτωσή μας- θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά.
Μπορεί να φαίνεται απλοϊκό το συμπέρασμα και χωρίς επιστημονική έρευνα (αυτό έλειπε να κάνουμε και τέτοια) αλλά δοκιμάστε το με τις εταιρίες που συνεργάζεστε. Θα το διαπιστώσετε κι εσείς.

Νέα σχολική χρονιά!

Αλαφιασμένα παιδάκια να τρέχουν μέσα-έξω στα βιβλιοπωλεία για να βρουν την ποιο trendy τσάντα, γόμα, ξύστρα για να ξεχωρίσουν τη νέα σχολική χρονιά που έρχεται.

Αλαφιασμένοι γονείς που ψάχνουν να βρούν τα βιβλία του Οργανισμου για τα παιδιά τους που θα πάνε στο ιδιωτικό (αλήθεια πόσοι πλέον τα στέλνουν στα δημόσια; -τι θυμήθηκα τώρα!-)

Αλαφιασμένο κράτος να προλάβει να βγάλει τα νέα σχολικά βιβλία.. Πάντα τελευταία στιγμή, πάντα λειψά, πάντα ανοργάνωτα

Αλαφιασμένοι καταστηματάρχες να προετοιμάσουν σωστά τα καταστήματα τους για την αυξημένη ζήτηση.

Αλαφιασμένοι χονδρέμποροι να οργώνουν την Αττική με τα βανάκια για να εξυπηρετήσουν τα βιβλιοπωλεία

Αλαφιασμένες διαφημίσεις για να προσελκύσουν όσο περισσότερα παιδάκια (με το πορτοφόλι των γονιών τους μαζί)

Αλαφιασμένοι εκδότες να βγάλουν όσα περισσότερα και καλύτερα(?) βοηθήματα μπορούν για να πουλήσουν αυτούς τους πρώτους μήνες….

Ένας γενικά αλαφιασμένος εμπορικός κόσμος….καλή σχολική χρονιά!

Βιβλία που αγαπήσαμε αυτό το καλοκαίρι (μερικά)

...σε μια πρωτότυπη παρουσίαση. Δείτε τη

Τέχνη με βιβλία

Ήξερα ότι τα βιβλία και η συγγραφή τους θεωρείται τέχνη αλλα να κάνεις τέχνη με τα βιβλία ως αντικείμενο, αυτό πάλι...

«Ισοπεδώθηκαν όλα»

Ήμουν το πρωί σε γνωστό χονδρέμπορο βιβλίων αναζητώντας ανάμεσα στο χάος των τίτλων αυτόν που θα έκανε «κλικ» στον υποψήφιο πελάτη μου όταν «έπεσα» πάνω σε μία χαριτωμένη αλλά καθ’ όλα φιλοσοφημένη διαπίστωση.
Το σκηνικό περιελάμβανε δύο πωλητές βιβλίων ο ένας εκ των οποίων κρατούσε μια παραγγελία βιβλίων η οποία ήταν αρκετά μεγάλη. Κοιτώντας τη, ο άλλος κούνησε αποδοκιμαστικά το κεφάλι του διαπιστώνοντας: «Ισοπεδώθηκαν όλα… 15Αύγουστος και στέλνουν τέτοιες παραγγελίες; Που είναι η παλιές καλές εποχές… (που ήταν νέκρα, συμπληρώνω εγώ)».
Όντως –σκέφτηκα- ο παραδοσιακός μήνας των διακοπών έχει αρχίσει να σπάει. Πλέον περισσότερες εταιρίες θα βρείς ανοιχτές αυτό το μήνα απ’ότι παλιότερα. Όμως είναι καλό αυτό η κακό; και τι το προκαλεί; Μήπως έχουν δουλειά αυτό τον μήνα και γι αυτό μένουν ανοιχτές; Κι αν έχουν δουλειά, σημαίνει ότι δεν λείπουν τόσοι πολλοί; Μάλλον ναι. Πλέον ο κόσμος δεν φεύγει ένα μήνα διακοπές, το μεγαλύτερο 10 ημέρες, τις υπόλοιπες της άδειάς του μάλλον τις περνάει εντός των τοιχών. Ευτυχώς για μας θα έλεγα καθώς διαβάζουν κάνα βιβλίο, δυστυχώς όμως γι όλους…

Ολα τα συναισθήματα

Το Σάββατο που μας πέρασε (28/7/07) Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ στο Βιβλιοδρόμιο των Νέων ήταν αποκαλυπτικός. Καυστικός για το best seller (?) του Νίκου Θέμελη, ενημερωτικός για την περίφημη διαδικτυακή επανάσταση και αισιόδοξος για το νέο βιβλίο του Φώτη Θαλασσιού. Διαβάστε τον

Harry, Harry είσαι εδώ;

Και λίγη μάρκετινγκ αμπελοφιλοσοφία για το φαινόμενο Χάρι Πότερ.
-Αξίζει άραγε όλος αυτός ο χαμός από όλα τα ΜΜΕ και όλα τα εμπορικά καταστήματα (όπως εμείς);
-Και αν αξίζει γιατί αξίζει; Επειδή πραγματικά αξίζει ή επειδή κάποια θα αξίζουν παραπάνω μετά από την πώληση τόσων εκατομμυρίων αντιτύπων;
-Και αυτοί που θα αξίζουν παραπάνω πόσοι θα είναι; Θα είναι πράγματι όσοι το διαφημίζουν ή θα είναι μια μικρή μερίδα που θα μετριέται στα δάκτυλα του ενός χεριού;
-Δηλαδή μήπως τελικά όλη αυτή η φασαρία απ’ΟΛΟΥΣ ωφελεί τελικά ελάχιστους;
-Και αυτοί οι ελάχιστοι τρίβουν το χέρια τους με τον υπέρμετρο χαμό που γίνεται απ’ όλους…
-Που στο τέλος θα είναι και χαμένοι γιατί ο παππούς μου έλεγε… «πολύ λάδι και τηγανίτα καθόλου»

Για να δούμε… Harry Potter 7 is here

Είναι οι βιβλιοθηκάριοι cool;

"How did such a nerdy profession become cool — aside from the fact that a certain amount of nerdiness is now cool? Many young librarians and library professors said that the work is no longer just about books but also about organizing and connecting people with information, including music and movies."

Διαβάστε όλο το άρθο στους New York Times

Beach report (1)

Το ποστ αυτό έχει σκοπό την ζωντανή ανταπόκριση από τις παραλίες της Αττικής και όχι μόνο. Θα μου πείτε τι είδους ανταπόκριση θα είναι αυτή. Αλλωστε το STAR την έχει ξεκινήσει ήδη απο τον Μάιο και μάλιστα με πολύ "ζεστό" αντικείμενο να "τρέχει" όπισθεν του ανταποκριτή (μαγιό τάγκα, ημιτάγκα κ.α.!). Σκέφτηκα το θέμα να είναι... τι άλλο; τα βιβλία.
Ποιο τίτλο λοιπόν θα δούμε περισσότερο αυτό το καλοκαίρι στις παραλίες δίπλα στις ξαπλώστρες; (Που είναι άραγε το καλοκαίρι του 2004 -αν δεν με γελάει η μνήμη μου- που τον Κώδικα -μη μου πείτε ποιον κώδικα!- τον έβλεπες πιο συχνά απο το Nitro του μήνα;)

Ξεκινάω λοιπόν. Αυτή την Κυριακή πέτυχα το Ροτβάιλερ της Ρουθ Ρέντελ, που όπως γράφει και ο αγαπημένος μας Πέτρος Μάρκαρης στο καλοκαιρινό Βιβλιοδρόμιο "Είναι αδύνατο να διαβάζεις αγγλικό αστυνομικό και να μη θαυμάζεις τη μαεστρία με την οποία οι Άγγλοι υφαίνουν την πλοκή και το μυστήριο στα μυθιστορήματά τους".

Τα νέα ττου βιβλίου 23/6/07

*Το απόλυτο (?) best seller θα είναι εδώ στις 5 Ιουλίου απο τις εκδόσεις Καστανιώτη. Τίτλος: Το Σμήνος του Φρανκ Σέτσινγκ, μεταάφραση Στέφανος Τζαν

*Γκύντερ Γκράς / Ξεφλουδίζοντας το Κρεμμύδι / Εκδ.: Οδυσσέας / Μετάφ.: Τούλα Σιετή. Κυκλοφορεί 29/6/07.
Ο Γκρας παραθέτει γεγονότα και σκέψεις από τη -στρυμωγμένη σε ένα δυάρι- παιδική του ηλικία στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ της Πολωνίας), το ναζιστικό περιβάλλον που ο ίδιος άφησε να τον παρασύρει με τις υποσχέσεις του, τα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια, τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Οι αναμνήσεις του φτάνουν μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ΄50, όταν κυκλοφόρησε Το τενεκεδένιο ταμπούρλο, που τον καθιέρωσε ως συγγραφέα.

*Κάρολος Δαρβίνος / Αυτοβιογραφίας / Εκδ.: Γκοβόστης.
Η ιστορία της ζωής του γραμμένη απο τον ίδιο για τα παιδιά του. Κυκλοφορεί

Πωλήσεις (3 συμβουλές)

Ένα από τ’αγαπημένα μου «χόμπι» είναι να παρατηρώ πως πουλάει κάθε εταιρία το προϊόν της. Ένας λοιπόν τρόπος να πουλήσεις το προϊόν σου είναι και ο λεγόμενος πόρτα-πόρτα. Αυτός που χτυπάς την πόρτα του άλλου και λες το χαριτωμένο: «μια ενημέρωση θα θέλαμε να σας κάνουμε…»
Δυστυχώς ή ευτυχώς έχοντας ένα βιβλιοπωλείο η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή και δεν υπάρχει αυτή η ενδιάμεση εισαγωγή που σου δίνει τη δυνατότητα της απόρριψης. Έτσι το λεγόμενο μπουκάρισμα με χαμόγελο στα χείλη (υπόψη: πελάτης καταστήματος που έχει σκοπό ν’αγοράσει ποτέ δεν έχει χαμόγελο ως τ’αφτιά) και μία από τις παρακάτω ατάκες «Καλημέρα και καλές δουλειές» ή «Καλημέρα είμαι η Μαρία» είναι αναπόφευκτο. Εδώ έχεις καταλάβει περί τίνος πρόκειται και έχεις δύο επιλογές απάντησης «Όχι ευχαριστώ δεν ενδιαφέρομαι» ή «Τι μπορώ να κάνω για εσάς». Είναι προφανές ότι η δεύτερη είναι λάθος. Επειδή όμως ο γράφων έχει ένα βίτσιο με αυτά και θέλει να μαθαίνει, αφήνω τον πωλητή να ξεκινήσει το λογύδριο.
Και εδώ θέλω να επισημάνω μερικά βασικά λάθη που κάνει ο κάθε πλασιέ ή αυτός που του δίνει τις οδηγίες.

Α. Δεν βλέπει ποιον έχει απέναντί του, σε ποιον θα πουλήσει, δεν εκτιμάει τον πιθανό αγοραστή. Αν του βάλεις μια κούκλα απέναντι θα πει ακριβώς τα ίδια που θα έλεγε και στον guru του marketing. Έτσι οι περισσότεροι που μπαίνουν και συνήθως πουλάνε βιβλία με συνδρομή δεν βλέπουν ότι μπαίνουν σε βιβλιοπωλείο. (πως είναι δυνατόν!) άρα αυτός που θα απευθυνθεί ξέρει το κύκλωμα, ξέρει πως θα τον αντιμετωπίσει και αποκλείεται (το ξαναγράφω αποκλείεται) ν’αγοράσει. Αρα τσάμπα χρόνος, τσάμπα φαιά ουσία και πιθανή απώλεια πώλησης σε κάποιον άλλο που πιθανόν να τηρεί τις προϋπόθεσης

Β. Σπάνια δίνει το κίνητρο στον αγοραστή, ή αυτό το κίνητρο είναι εντελώς λάθος.
Η εγκυκλοπαίδεια που πρέπει να έχω στη βιβλιοθήκη μου και θα την αφήσω στα παιδιά μου είναι παντελώς άχρηστη γιατί πιθανών τα παιδιά μου να μην μάθουν ποτέ την έννοια της έντυπης εγκυκλοπαίδειας. Ή το βιβλίο για την σεξουαλική ενημέρωση μπορεί να είναι πολύ καλό αλλά αν το κίνητρο είναι ότι αν δεν διαβάσω και ενημερωθώ θα μου πέσει το *** το μόνο που κάνει είναι να με τρομάζει και όχι να μου δημιουργεί ανάγκη για ενημέρωση και άρα αγορά.
Εσείς π.χ. σε ποια περίπτωση θ’αγοράζατε; Όταν μπει ένας νεαρός και πει ότι πουλάει ένα καταπληκτικό βιβλίο με δροσερά cocktails για το καλοκαίρι ή όταν το πρώτο πράγμα που πει είναι ότι είναι από την Πάντειο και θέλουν να μαζέψουν λεφτά να πάνε εκδρομή;

Γ. Μιλάνε πολύ. Ο χρόνος πλέον είναι περιορισμένος. Αυτός που θέλει να πουλήσει θα πρέπει μέσα σε λίγες προτάσεις να περάσει αυτό που θέλει, πρώτον γιατί αν παρασύρει σε μακροσκελή διάλογο τον πελάτη και μετά του πει ότι θέλει 20 ευρώ συνδρομή ο υποψήφιος αγοραστής νοιώθει εξαπατημένος και δεύτερον γιατί κουράζει πολύ. Κανείς δεν έχει όρεξη ν’ακούει ψηστήρι 5 λεπτών.

Αυτά τα ολίγα με αφορμή τους τρεις πλασιέ που μπήκαν σήμερα…

Τα νέα του βιβλίου 9/6/07

(Τα posts με τίτλο "Τα νέα του βιβλίου" έχουν σκοπό να συγκεντρώσουν ειδήσεις από τον χώρο. Νέα, εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, ό,τι πέφτει στο μάτι μας θα προσπαθούμε να το συγκεντρώνουμε εδώ.)

*Το νέο βιβλίου του Ορχάν Παμούκ με τίτλο Χιόνι είναι πλέον και στα ελληνικά ράφια από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

*Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Ε. Λιβιεράτου: "Ένα ταξίδι στην κυριαρχία των χαρτών. Ιστορίες για την απεικόνιση της διεύρυνσης του κόσμου", από τις εκδόσεις Ζήτη

*Το 2ο τεύχος του νέου Παρα Πέντε βρσίσκεται σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία

* Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΓΕΡΜΑΝΟΣ το βιβλίο του επίκουρου καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Θεοφάνη Καραγιώργου σε συνεργασία με τον Οικονομολόγο Ανδρέα Πετρίδη με τίτλο «Εφαρμογή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (Δ.Λ.Π.) σε Συνδυασμό με το Γενικό Λογιστικό Σχέδιο (Γ.Λ.Σ.), Θεωρία & Πράξη»

* Απονεμήθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας που αφορούν εκδόσεις του 2005.
Βραβείο Ποίησης: Τάσος Γαλάτης για τη συλλογή του «Ανιπτόποδες και σφενδονήτες».
Βραβείο Διηγήματος:Γιάννης Καισαρίδης για το βιβλίο του «Μισάντρα».
Βραβείο Μυθιστορήματος: Αθηνά Κακούρη για το έργο της «Θέκλη».
Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής: Αγγέλα Καστρινάκη για το έργο της «Η λογοτεχνία στην ταραγμένη δεκαετία 1940-1950».
Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας: Χρήστος Σαμουηλίδης για το βιβλίο του «Γιαννούλης Χαλεπάς» Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας απονεμήθηκε στο Θεσσαλονικιό λογοτέχνη Τηλέμαχο Αλαβέρα για το σύνολο του έργου του.

Για την Αμαλία

Παράκληση προς τις εφημερίδες!

Διάβασα τις προάλλες το άρθρο αυτό του Ελεύθερου Τύπου. Δεν ξέρω εσείς τι συμπεράσματα βγάλατε από την στατιστική που έκανε το ΕΚΕΒΙ για το ελληνικό βιβλίο και αν αυτά συμπίπτουν με αυτά της αγαπητής κυρίας που υπογράφει το άρθρο. Αν καταλαβαίνω καλά το πρόβλημα στην Ελλάδα της μη αναγνωσιμότητας οφείλεται στην υψηλή τιμή του βιβλίου που είναι για τη λογοτεχνία 20-22 ευρώ (μάλλον η υπογράφουσα αναφέρεται στην υψηλότερη, η μέση είναι γύρω στα 18-19) και ευτυχώς που έχουμε τις εφημερίδες να μας σώσουν από αυτή τη «κλεψιά» (δική μου λέξη αλλά υπονοείται) μιας και αυτές τα δίνουν από 2,5 ευρώ (εδώ δεν μας αναφέρει τη μέση τιμή των προσφερόμενων μέσω εφημερίδας βιβλίων, που βεβαίως αλλάζει μετά το πρώτο «βιβλίο γνωριμίας»). Ως βιβλιοπώλης και μικρός εκδότης θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εφημερίδες για το καλό που κάνουν και βεβαίως το νέο Ελεύθερο Τύπο που μετά από δύο μέρες του άρθρου αυτού έσπευσε να συνεισφέρει και αυτός στο τρομαγμένο πορτοφόλι του έλληνα καταναλωτή με αντίστοιχη προσφορά βιβλίων.

Να παρακαλέσω όμως κάτι θα ήθελα. Την τελευταία φορά που πήγα στη ταβέρνα της γειτονιάς μου πλήρωσα 20 ευρώ το άτομο για κάτι παϊδάκια (με μέσο όρο μιας εξόδου φαγητού γύρω στο 50άρικο, για να μην ξεχνάμε και τη στατιστική). Είναι δυνατόν την άλλη Κυριακή κάποια εφημερίδα να βάλει και μερικά παϊδάκια μέσα γιατί θα πάω για πικ-νικ, άλλωστε το περιτύλιγμα το έχουν έτοιμο…

Κριτικοί εφημερίδων vs Bloggers κριτικοί

Φαίνεται οτι η μάχη καλά κρατεί σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα. Διαβάστε εδώ

Ψηφιακή διαχρονικότητα

Ωραία η απορία που έθεσε η Κα Σχινά μέσω της απάντησης του Ορχάν Παμούκ στην ερώτηση «Γιατί γράφω;» (εδώ) Κι ακόμα πιο ωραία η επέκταση της ερώτησης στο γιατί γράφει κανείς σε ένα blog. Ίσως η δική μας απάντηση περιέχει μέσα οικονομικές και marketing επιρροές και βεβαίως δεν μπορεί να συσχετισθεί με το γράψιμο ενός blog έτσι όπως το εννοεί η Κα Σχινά, αλλά δεν θα ήθελα να σταθώ σε αυτό.

Μία από τις απαντήσεις του Παμούκ ήταν και αυτή «Γράφω γιατί έχω μια παιδιάστικη πίστη στην αθανασία των βιβλιοθηκών και κατά προέκταση των βιβλίων μου στο ράφι». Αναρωτιέμαι λοιπόν κατά πόσο το γράψιμο σε ένα blog διατηρεί αυτή την πίστη που όπως και ο Παμούκ σαφώς την χαρακτηρίζει ως παιδιάστικη και άρα ουτοπική. Μια τέτοια σκέψη αποδυναμώνεται περισσότερο όταν γίνεται ψηφιακή ή όχι; Το μέσον έκφρασης έχει σχέση με τη διάρκειά του ή όχι; Η ποιότητα ενός έργου δρα ανεξάρτητα από το μέσο που την αποτυπώνει; Ένα καλό/ποιοτικό μουσικό κομμάτι που θα κατεβάσεις από το itunes και το αποθηκεύσεις στον σκληρό σου δίσκο επηρεάζει ή όχι την διαχρονικότητα του; Και αν ναι τότε μήπως χάνεται αυτή η παιδιάστικη πίστη της αθανασίας του δημιουργήματος με συνέπεια την πρόχειρη και επιφανειακή δημιουργία;

Οταν η τεχνολογία είναι πιο μπροστά απο εμάς...